વેદનાને વાચા ફૂટી
પ્રેમ પ્રેમ ખુબ રમી લીધું,
લાગણીઓને વધુ ન છેડો,
જીવનની હકીકત પર પગરવ માંડો,
પોતાની જાતને બહુ ભેળવી, હવે મંજીલ તરફ દોટ પકડો,
આ દિલ હવે યાદોને સહારે જીવતા જીવતા થાકી ગયું છે,
લાગણીઓ પણ કેટલી
બેશરમ હોય છે,જે બેવફાઈનો
જામ પિવડાવી જાય છે,
એના પર મનમૂકી વરસી જાય છે,
તારા નામથી ઉછળતા હૈયાને
આંખ દેખાડી બેસાડી દીધું,
મનની વ્યથા જાણતા હોવા છતાંય પોતાના સમયના વ્હેણથી પારકા થઈ
તમારી કમજોરી ને જગજાહેર કરતાં ક્યાં અચકાય છે!!
શરમથી ઠુઠવાઈ રહેલી લાગણીઓ આજે મૌનરુપી
બેડીઓ તોડી વાચાળ બની
ગઈ,
કોઈ પુછે 'લફ્ઝ' શું હાલ છે,
હોઠ હસી જાય ને દિલ સિસ્કારી લેતું હોય,લાગણીઓનો ધસ્મસતો પ્રવાહ જોઈ અરીસો પણ તિખળ કરી જાય.
તૂટેલા દિલને પ્રેમની પરિભાષા ક્યાં સમજ આવે?
આંસુઓને ક્યાં હાડકા હોય,
એતો ગમે તે ક્ષણે વરસી પડે,
હ્રદયની લાગણીઓને નવેલો પાક્યો છે,વેદના પરુ બની ઉભરાઈ આવે છે,આ ભવોભવનુ બંધન આ જન્મ પુરતુ સિમિત રહી જાય તો સારું.
શૈમી ઓઝા લફ્ઝ
No comments:
Post a Comment